Eén van de leuke bijkomstigheden van bloggen en het schrijven van nieuwsbrieven is dat ik continu mijn ogen en oren open houd voor inspiratie. Zo kwam ik laatst op youtube een interview tegen met een interessante dame, die ervoor pleit om anders met fouten om te gaan dan we doorgaans gewend zijn (inhoudelijk lees je meer in mijn nieuwsbrief van juli). Plotseling schoot mij weer het fascinerende verhaal te binnen van het ontstaan van post-its. Ken je dat verhaal?

Dat gaat terug naar 1970 toen ene Spencer Silver zocht naar een formule om een zeer sterke lijm te ontwikkelen. In plaats van een heel sterke lijm, ontstond een kleverig goedje dat niet zo heel goed plakte en slechts aan één papier bleef vastzitten en niet aan het papiertje dat erop geplakt werd. Dit foutje belandde in de hoek van het laboratorium. Totdat een paar dagen later tijdens een koorrepetitie telkens een bladwijzer op de grond viel. Met een beetje mislukte lijm bleef het blaadje wel op z’n plek zitten en kon daarna weer zonder schade verwijderd worden. Zo ontstond de post-it en werd mislukte lijm een zakelijk succes.

Misschien denk je nu ‘ja, hoor eens, wij maken geen lijm, enne… de post-it bestaat al’. Het is ook niet mijn boodschap om je te storten op het laten ontstaan van commercieel aantrekkelijke uitvindingen. Nee, het gaat me er vooral om: wat is een fout? en wat doe je als je een fout hebt gemaakt?

Want, wat is een ‘fout’? Dat is niet zo moeilijk, toch? Een fout is iets dat niet goed is of niet de bedoeling is, omdat het afwijkt van de ideale situatie. Bij bedrijven en organisaties is het daarmee vaak iets wat niet volgens afspraak is, niet binnen het beleid past of binnen de strategie. In het voorbeeld van de post-it was Spencer op zoek naar een heel sterke lijm. Dat was de afspraak en zijn doelstelling. Het goedje dat het resultaat was van zijn inspanningen voldeed er niet aan en kon eigenlijk linea recta de prullenbak in, zodat Spencer opnieuw op zoek kon naar een heel sterke lijm. Veronderstel dat hij dat had gedaan? Dan hadden we nu niet van die handige post-its gehad (om maar te zwijgen over de gemiste omzet en winst van 3M).

Natuurlijk heeft het ook te maken met hoe je zelf omgaat met iets dat niet helemaal binnen de doelstelling of de verwachtingen past? Herstel je die zo snel mogelijk en zorg je ervoor dat niemand ervan weet? Zeg je maar niets, omdat je bang bent dat je erop aangesproken wordt? Misschien kan het maken van een fout(je) vervelende gevolgen hebben. Dan is het logisch dat je er belang bij hebt om ze zo snel mogelijk te herstellen en dat je niet het gevoel hebt dat je kunt experimenteren en van je fouten mag leren. Veronderstel dat Spencer bang was geweest ‘afgerekend’ te worden op zijn ‘fout’ en zo snel mogelijk de mislukte lijm had gedumpt om fanatiek aan iets nieuws te beginnen….

Ga nou niet allemaal en masse en moedwillig fouten maken, want dat schiet dan natuurlijk een beetje door. Maar, als er een keer iets mis gaat, kijk dan eens goed naar de situatie. Ga eens op zoek naar de mogelijkheden en kansen die er liggen. Welke nieuwe informatie en toepassingsmogelijkheden zie je, júist doordat jij dat foutje hebt gemaakt? Welke kansen biedt dat?

Sylvia van Opijnen

http://www.bezielinginbedrijf.nl

Ik breng beweging in teams die een organisatie- of cultuuromslag moeten maken,

waardoor de nieuwe situatie met speels gemakt wordt bereikt.